… werkt uit ervaring

Intelligente gekken

Ik wil even wat uit de wereld helpen, of… wil ik het juist in de wereld helpen?

Het gaat om de groep waar in ik mij het prettigst voel, de mensen die op wat voor manier dan ook, bezig zijn met hun herstelproces. Herstel is sowieso ook al een gek woord, want het doel zal altijd streven naar “hersteld zijn”. En dat is nou precies een van de dingen waar ik tegen aan loop!

Wie bepaalt wanneer je dan hersteld ben, en wat is de omschrijving van “hersteld”. Als ik bij mijzelf na ga, dan ben ik nooit “hersteld”; ik zal altijd actief blijven (moeten) werken aan mijn herstel. Voor mij ligt het meer in “het leren omgaan met”. En dat gaat mij vooralsnog goed af.

In alle gesprekken die ik de afgelopen maanden heb gevoerd met “mensen zoals jij en ik” weet ik inmiddels dat ik daar niet alleen in sta. Het is belangrijk dat wij blijven “leren omgaan met” en de daarbij behorende ontwikkeling, ons herstelproces.

Dat dit best uitdagend mag zijn, dat we vaak heel goed weten waar we op “aan” slaan (en ook waar op juist niet), dat we willen leren, op onze eigen wijze. Dat we heel goed willen en kunnen meedenken over behandeling en begeleiding, over de inrichting van ons eigen leven en dat “meedoen met de maatschappij” voor iedereen anders ingevuld kan zijn of worden.

Daarin worden de “mensen zoals jij en ik” nogal eens onderschat. Ooit hoorde ik iemand zeggen “iedereen heeft, ook al ziet hij in zijn diepste crisis, wel een gezond stukje brein, hoe klein ook, waar je aanspraak op kan maken.” De kunst is om dat stukje te vinden, en van daaruit verder te bouwen naar een eigen wijze manier van leven, die goed is voor de mens zelf, zijn omgeving en zelfs voor “het meedoen in de maatschappij”. Dat kost tijd, oprechte interesse, onbevangenheid, lef, creativiteit en vooral je zelf zijn, als mens.

Het heeft te maken met serieus nemen! Hoe geweldig is het als iemand je serieus neemt, en samen met jou nadenkt over volgende stappen, van klein tot groot. Dat iemand je de ruimte geeft om te ontdekken, te ontwikkelen, en te vallen. En dat diezelfde mens je weer opraapt, maar je ook de kans en het respect geeft om je die slechte dagen te gunnen. Dat hoort bij een mensenleven.

Dat is de groep “intelligente gekken” die ik wel eens gekscherend benoem. De mensen zoals jij en ik!

 
Mijn blog Hart vol ervaring
Nu meedenken
Nieuwsbrieven
Vorige blogs